حقيقت ندارد و ساحران زودتر از همه كس مىتوانند معلوم كنند و بدانند كه كارى كه انجام شده سبب و حقيقت دارد يا ندارد . و از اين جهت نخستين كسانى كه به حضرت موسى عليه السلام ايمان آوردند و نبوّت او را تصديق نمودند ، ساحران ماهر آن زمان بودند كه حق را دريافتند و اقرار به آن كردند . ( آيهء 14 ) ( وَجَحَدُواْ بِهَا وَ اسْتَيْقَنَتْهَآ أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَ عُلُوًّا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ) لغت : جَحْد به معنى انكار ، و استيقان به معنى يقين كردن است . تفسير : و آن آيات يعنى آن معجزات را انكار نمودند در حالى كه به يقين مىدانستند كه آن معجزات از جانب خداى تعالى است و جادو نيست و مىشناختند حقيقت آن را ، و انكار و تكذيب زبانى آنها از روى ستمكارى و برترىطلبى بود . تنبيه : كدام ظلم زشت‌تر از ظلم كسى باشد كه در قلب معتقد باشد به آن كه آيات مذكوره ، معجزات بيّنهء واضحه‌اند از جانب خدا ، و با وجود اين مكابره كند و آن را به سحر نسبت دهد . فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ : پس تأمّل كن و نگاه كن اى ناظر متأمل ، كه آخر كار فسادكنندگان چگونه بود كه در دنيا به عقاب اعمال خود گرفتار شدند و در عقبا به آتش ابدى مىسوزند . تبصره : آيهء شريفه آگاهى است براى مخالفان فرمان‌هاى الهى كه انديشه كنند و تأمّل نمايند كه چگونه و بال كفر و عناد و انكار و طرف شدن با خدا و رسول ، در همين دنيا به خود آنها بازگشت نموده ، دمار از روزگار آنها برآورد . تأمّل در اين امر موجب شود كه